چه قدر برام عزیز بودی . همیشه هر وقت حوصله ام سر می رفت یا از چیزی ناراحت می شدم تندی میومدم پیشت و دستتو می گرفتم با هم می رفتیم توی حیاط و توی اون ایووون با صفات می شستیم ، منم سر مو می ذاشتم روی بالش و تو از خاطرات گذشتت می گفتی. چه خاطرات شیرینی .... اما الان دیگه نیستی ، یعنی از پیشم رفتی ، حالا تو بگو وقتی دلم می گیره پیش کی برم،برم توی کدوم خونه ای که این قدر باصفا باشه مثه خونه ی خودت... مامان بزرگ عزیزم رفتی ، رفتی و تمام عزیزانتو به سوگ خودت نشوندی.... اصلا باورم نمی شه که رفتی باشی چه قدر مهربون بودی چه قدر صبور بودی . همیشه به عنوان اخرین نوه ی فرزندیت برات عزیز بودم. یادش بخیر پارسال که اون انگشتر عقیق پدر بزرگ که روش نام پنج تن رو نوشته بود دستم کردی و گفتی این از من به تو یادگاری بذار تو جانمازت و باهاش نماز بخون چه قدر خوشحال شدم و سعی کردم موقع نماز همیشه دستم کنم و برات دعا کنم. خبر مرگ مامان بزرگم شوکه بزرگی بهم وارد کرد چون خیلی بد با خبر شدم که رفته.... خیلی بد. پاتوق ۱ : اسم وبلاگمو عوض کردم نمی دونم چرا یه جورایی اسم کوچه پس کوچه به دلم ننشسته بود. پاتوق ۲: امیر نظر داده بود که چرا هیچ کس رو لینک نکردم اما من باید بگم من حدود ۳۰ تا وبلاگ رو لینک کردم و چون لینکام با سیستم بلاگرولینگه اکثرا نمی تونن لینکامو ببینن پس مطمئن باشین که همتونو لینک کردم . ولی در اولین فرصت که یکم حالم بهتر بشه همه رو با بلاگفا لینک می کنم پاتوق ۳: از همه ی دوستانی که منو با نام کوچه پس کوچه لینک کردم تشکر می کنم و اگه براشون زحمتی نیس اسم کوچه پس کوچه رو به پاتوق تغییر بدن پاتوق ۴ : از قدیم گفتن مامان بزرگا و بابا بزرگا چراغ خونن . قدرشونو بدونین که خیلی عزیزن. دوست خوبم دهكده ي رويا منو به یه بازی دعوت کرده که توی این بازی باید ۱۰ تا از چیزایی که دوست دارم و ۱۰ تا چیزایی که دوست ندارم رو بنویسم و در اخر هم ۱۰ رو به این بازی دعوت کنم. خوب چیزایی که من دوست دارم: ۱-صبح های زود که هیچ كس توي پارك ها نيس و هوا عالي برم پياده روي. ۲-وقتي كه موقع تحويل كارام مي شه كارامو به بهترين نحو تحويل بدم. ۳-ساعت ها بشينم لب دريا و بهش نگاه كنم چون واقعا لذت بخشه. ۴-مرتب برم كتاب بخرم و كتاب بخونم. ۵- يه سفر برم هلند و پاريس. ۶-وقتي خواهرم مياد اصفهان يكم اين درس و زندگيشو ول كنه بياد با هم بريم بيرون. ۷-اين زبان انگليسي ام يكم خوب مي شد زشته به خدا هنوز بلد نيستم حرف بزنم. ۸-وقتي قرار باشه يه كاري رو انجام بدم همون موقع انجام بدم. ۹- آي حال مي كنم وقتي مي چتم ملت رو بذارم سر كار. آي حال مي كنم ۱۰-و در اخر يدونه خرگوش خوشگل داشته باشم. چيزايي كه دوست ندارم يا متنفرم: ۱-از سووووووووووووووووسك به شدت متنفرم و تا نابودش نكنم دست بردار نيستم. ۲-وقتي معلما يه هفته مونده به تحويل كار ، كار بهمون مي دن ، آي اين قدر حرصم در مياد چون بايد با سرعت نور كار بكنم اونم كار عالي. ۳-غذاهاي شيرين رو هم كه اصن دوس ندارم. ۴-اين قدر بدم مياد برا ناهار غذا عدس پلو داشته باشيم اصلا وقتي مي بينم عدس پلو داريم راه گلوم بسته مي شه ۵- از ادماي حسود و دروغگو و خودخواه بيزارم ۶-از درس رياضي خيلي بدم مياد خدا رو شكر كه سال ديگه رياضي ندارم ۷- اين قدر بدم مياد يكي بي اجازه بره سر وسايلم . حتما بايد قبلش بهم بگه و بره ۸-از سفره جمع كردن متنفرم هميشه هم ظرف شستن و به سفره جمع كردن ترجيح مي دادم ۹-اين قدر بدم مياد وقتي دارم عكاسي مي كنم شارژ دوربينم تموم بشه . ۱۰-و اينكه خيلي بدم مياد شبهاي امتحان كسي مهموني دعوتم كنه چون عمرا مهموني رو برم حالا منم ۱۰ تا از دوستاي مهربونم و دعوت مي كنم كه به اين بازي ادامه بدن: ۱-بيد قرمز ۶-سوژه ۱۰-سيب كوچولو (اینم بگم این قدر بدم میاد یکی رو به بازی دعوت کنم و اون شخص انجام نده. دیگه عمرا برا هیچ بازی دعوتش کنم) لالا ، لالا ؛ گل خورشید لا لا گل خورشید من خوابیده لالا گل خورشید ، پشت کوه و دریاست گل خورشید من ، اینجاست ، اینجاست لالا ، لالا ، گل خورشید من زیباست لالا ، لالا گل مهتاب لالا میان شهر خوب خواب لالا گل مهتاب امد خانه خانه ستاره زد جوانه دانه دانه لالا ، لالا ، گل باغ شبانه لالا ، لالا، گل گلخانه ی من گل زیبای من ، پروانه ی من گلم رفته به شهر خواب ، لالا به شهر روشن مهتاب لالا لالا ، لالا ، گل شبتاب لالا لالا ، لالا ، گل گهواره ی من گل خورشید من ، همپاره ی من گل گلها ، گل زیبای مادر گل شب بو ، گل شبهای مادر لالا ، لالا ، گل فردای مادر اسدالله شعبانی من اومدم اینجا که از نو بنویسم.... من عارفه ام و ۱۶ سالمه ،قبلاْ توی وبلاگ مرگ رنگ می نوشتم ولی الان اومدم توی این کوچه... توی این کوچه برای دل خودم می نویسم ٬ از خاطره هام می گم و از شعرهایی که خوشم بیاد . امیدوارم با نظراتتون حمایتم کنین که بتونم بهتر بنویسم و به اغاز کلام و به پرواز کبوتر از ذهن واژه ای در قفس است حرف هایم مثل یک تکه چمن روشن بود من به انان گفتم: افتابی لب درگاه شماست که اگر در بگشایید رو به رفتار شما می تابد 
از زیر سایه های درختان کاغذی
در باغ یک کتاب مصور !
در کوچه های خاکی معصومیت
از سال های رشد حروف پریده رنگ الفبا
از لحظه هایی که بچه ها توانستند
بر روی تخته، حرف سنگ را بنویسند
و سارهای سراسیمه
از درخت کهنسال پر زدند
و مغز من هنوز
لبریز از صدای وحشت پروانه ایست
که او را
در دفتری به سنجاقی
مصلوب کرده اند
حرفی به من بزن
من در پناه پنجره ام
با افتاب رابطه دارم .
